Dag 7: Lee Vining - Death Valley

72F

Vanochtend lekker op het gemakje gedaan. Tegen half 11 zaten we in de auto (nadat we net een hagelbui over ons heen hadden gekregen) en zijn we richting Mono Lake gereden. Het is nog erg fris (55F). De tufa’s langs het erg zoute meer (ja, ik heb even geproefd en het is idd errug zout!) zijn heel apart. Mooi ook zo met de besneeuwde bergen op de achtergrond. We lopen hier een uurtje rond en stappen dan weer de auto in om de 395 richting het zuiden te nemen. Onderweg stoppen we in Bishop voor de lunch bij Erick Schat Bakkerij: een Nederlandse bakker. We dachten trouwens dat het een klein bakkertje zou zijn, maar het is best groot. We halen hier lekker brood met vers fruit en eten dat op het terras op. Ook hebben we hier krentenbrood en uienkruier gekocht. Het is heerlijk om een gewone Nederlandse boterham te eten! Het is superdruk, dus normaal brood is blijkbaar ook bij de Amerikanen erg in trek. We rijden verder en stoppen even bij Manzanar, dit is een gedenkteken aan kampen waar tijdens de 2e wereldoorlog meer dan 100.000 (Amerikaanse) Japanners gevangen werden gehouden. Ook lopen we hier even over de expositie, maar hebben het snel gezien. Onze volgende stop zijn de Alabama Hills. Deze liggen net buiten het stadje Lone Pine. Het is heel vreemd, je rijdt het stadje uit en opeens liggen er overal supergrote stenen! Hier zijn in het verleden een aantal western films opgenomen. Thuis hadden we een brochure uitgeprint met hierop 10 spots uit verschillende films. We hebben er 8 kunnen vinden! Eén van de spots is een plek waar in de film gespeeld werd dat paard/wagen en man het ravijn in storten, dit stukje moeten we even met de auto rijden… we hebben tenslotte 4x4. Natuurlijk (!) kwamen we vast te zitten (ik reed). En aangezien ik niet zo’n held ben, vond ik dat helemaal niet leuk. Maar goed stukje achteruit, een sterkere 4x4 stand en wat coaching van Julian en toen kwamen we er toch weer uit. Pfff, niks voor mij. We maken ook nog een aantal wandelingen en Julian klimt op een aantal behoorlijk hoge rotsen. Dat is het leuke van dit gebied, je mag overal op klimmen en waar je auto doorheen kan mag je ook rijden. Vervolgens lopen we naar een arch die hier ook staat en maken nog wat foto’s. We verlaten dit mooie stukje natuur en rijden het laatste stukje van vandaag naar Stovepipewell in Death Valley. De route erheen is best mooi. We dalen een heel stuk af en komen hier bergen tegen in allerlei verschillende kleuren. Van zwart, donkergrijs, licht grijs tot oranje, rood en paars. Hier is het trouwens 92F (nog niet echt warm voor Death Valley). ’s Avonds neem ik nog even een duik in het zwembad. Er staat bij heated, maar ik vind het verrekte koud!

Dag 6: Yosemite - Lee Vining

55F

Rond een uurtje of 8 worden we wakker. Vooral ik heb erg veel last van mijn vermoeide spieren. Julian heeft nergens last van… Dat zal wel weer. We hadden nog broodjes over van gisteren dus die hebben we als ontbijt opgegeten. Daarna alles weer ingepakt en de auto volgeladen. We rijden eerst nog even naar Yosemite Falls. Dit zijn 2 watervallen boven elkaar. In de zomer staat deze fall droog, daar kunnen we ons nu helemaal niets bij voorstellen. We rijden door en gaan de Big Oak flat Road op. Een prachtige weg. We komen langs een aantal hele mooie uitzichtpunten. We rijden door via de Tioga Road. Deze weg is pas sinds afgelopen zaterdag open. Hebben wij even geluk, anders hadden we een eind moeten omrijden. De weg klimt en we komen zelfs boven de 8000 feet uit. Er ligt veel sneeuw en omdat we zo hoog zijn is het niet warm. Op een gegeven moment zien we zelf 44F (7C) op de autotemperatuurmeter staan. Gelukkig wel erg zonnig dus het is goed te doen in een korte broek. Ook de Tioga Road is een prachtige route. We stoppen op een aantal plaatsen (o.a. Olmstead Point en Tenaya Lake). Lang blijven we daar niet hangen, want het is veel te koud buiten en ik heb zo'n spierpijn dat omlaag wandelen echt niet leuk is!
Rond half één zijn we in Lee Vining, we rijden langs Lake View Lodge en onze caravan is al klaar dus we kunnen inchecken. We doen het even rustig aan. We hebben hier wel internet, maar onze telefoons hebben nog steeds geen bereik. We internetten wat, lezen een boekje in de zon en ruimen de koffers opnieuw in. De stacaravan is best ruim en compleet met magnetron, oven, douche en tv. Rond half drie rijden we richting Bodie. Dat is een verlaten goudzoekersstadje, een ghost town. Je kunt hier rondlopen en de verschillende gebouwen bekijken. Bij de meeste gebouwen kun je alleen door de ramen naar binnen kijken. Heel apart, maar we hadden er een ander gevoel bij dan bij Oradour (Frankrijk, een uitgemoord dorpje tijdens de tweede wereldoorlog). Hier zijn de mensen gewoon weggetrokken omdat er geen goud meer was. ‘’s Avonds hebben we lekker thuis gegeten en heeft Julian game 4 kunnen kijken (het is nu 2-2, dus nog minimaal 2 wedstrijden te gaan!).

Dag 5: Yosemite

75F

Vanochtend gewekt door de wekker (om 6.45). We hebben niet super goed geslapen (zoals te verwachten was op een camping). Gegeten in Curry Village en toen met de auto naar Yosemite Lodge gereden waar onze bus naar Gacier point om 8.30 zou vertrekken. Daar ook nog wat broodjes gescoord voor onderweg. We gaan nl. 8 miles (kleine 14 km) wandelen. Onze buschauffeur had een goed humeur en heeft de hele weg gebazeld over alle verschillende soorten pine trees, geplande en ongeplande branden, de mythe van Bridalveil Fall (als je langer dan een minuut zonder te knipperen naar deze waterval zou kijken zou je binnen een jaar getrouwd zijn), bear encounters en nog veel meer. De bustocht duurde bijna twee uur, ook vanwege wat tijdelijke wegafzettingen. Om 11.00 uur zijn we aan onze tocht begonnen. Het eerste stuk tot Ilhouette Falls was redelijk goed te doen. Deze waterval is vanuit het dal niet te zien en ook vanaf de trail kon je hem niet volledig bekijken (tenzij je halsbrekende toeren uit zou halen, dat hebben we niet gedaan!). Daarna ging de route best een behoorlijk stuk omhoog. Gelukkig dat er mooie uitzichtpunten waren waar we van konden genieten, zo hadden we een goed excuus om even bij te komen! Onderweg zijn we talloze eekhoorns en hagedisjes tegen gekomen, je moet bijna oppassen dat je er niet over struikelt. De Nevada fall zie je op een gegeven moment al stromen, maar het is dan nog een heel stuk wandelen voordat je er echt bent. Wij lopen de trail van boven naar beneden maar er zijn ook echt die-hards die net andersom lopen. Echt knap! Het is vandaag half bewolkt en daar zijn we eigenlijk wel blij mee. Het is wel fijner wandelen als het niet te warm is en Julian verbrand nu niet zo snel. Die heeft zijn hoofd nl. al behoorlijk verbrand in SF tijdens het fietsen. Gelukkig hebben we inmiddels allebei een petje gekocht, dus zullen we niet zo snel meer verbranden (op ons hoofd dan…). Bij de Nevada fall hebben we even lekker gezeten en wat gegeten. We zijn nu ongeveer op de helft. Een stukje verder komen we op de kruising van de Mist trail en de John Muir trail. Wij kiezen voor de eerste, deze is wel iets steiler. Dat het steil is hebben we geweten! Het is behoorlijk belastend voor je knieën, maar wel erg mooi. Toen we eindelijk alle trappen hadden gehad, kwamen we langs de Vernal fall. Hier komt zoveel water vanaf dat je (weeral) kleddernat wordt. Omdat we dit wisten hadden we regenponcho’s bij ons. Terwijl we door het water lopen, kijken we achterom en dan zie je overal regenbogen, een prachtig gezicht. Uiteindelijk zijn onze korte broeken nog wel kletsnat geworden maar de tassen en de shirts zijn lekker droog gebleven. Na deze fall ben je voor je gevoel eindelijk beneden, maar dan is het nog wel een stuk lopen naar de bushalte. Dat laatste stuk viel erg tegen, ook omdat onze knieën het behoorlijk te verduren hebben gehad op de steile trappen. Uiteindelijk waren we rond 17 uur weer terug bij Yosemite lodge. Hier maar meteen avond gegeten en toen terug naar onze tent. Lekker gedoucht en toen nog even wat gedronken in Curry Village. We hadden al gehoord dat er beren waren gesignaleerd bij de tenten en toen we terugliepen hebben we inderdaad een beer gezien. Ze komen af op het voedsel dat ze ruiken. De beer werd weggejaagd, maar de ranger verwachtten wel dat ze nog zouden terugkomen. Nou, dan lig je toch niet zo lekker in je tentje! Om 21 uur waren we helemaal op en zijn we gaan slapen. We hebben niets meer gehoord van de beer!

Dag 4: Yosemite

82F

Vandaag stond de rit naar Yosemite op het programma. De route er naar toe (via de 152 en ingang bij El Portal) was soms erg mooi en soms erg saai. We hebben de auto nog even volgetankt voor het park, zodat we daar iig geen dure benzine hoeven te kopen. Vanaf El Portal werd de route steeds mooier. De Merced River staat echt heel erg hoog en op sommige plekken is deze ook buiten zijn oevers getreden, je ziet veel bomen in het water staan. Dit komt vanwege de vele sneeuw die hier afgelopen winter is gevallen (normaal 5 tot 8 feet en deze winter wel 15 feet). Als echte toeristen hebben we de eerste (zeer korte) wandeling in Yosemite Valley (Bridalveil Fall) gedaan. En hier zijn we ‘soaking wet’ geworden! De trail is echt superkort en eigenlijk uit het niets kregen we een volle lading water over ons heen. Nat tot op de onderbroek! Gelukkig waren we wel zo slim geweest om de camera’s in de tas te houden. Om even op te drogen hebben we een lekker plekje in de zon gezocht. Daarna zijn we doorgereden naar Pines Campground. Hier hebben we de auto neergezet en zijn we gaan wandelen naar Mirror Lake. Dat was een mooie wandeling en we hebben inderdaad een foto kunnen maken van Half Dome met een spiegeling in het water. Niet zo spectaculair als de naam doet vermoeden, maar het is wel gelukt! Op de terugweg kwamen we het paardenpad tegen en ik had op één van de forums gelezen dat dit een mooier pad was, nou daar ben ik het mee eens. Alleen wilden we vervolgens over Pines Campground heen naar onze auto terug. Dat is uiteindelijk ook wel gelukt, maar daardoor moesten we wel door een stuk water waden (kniehoogte en best koud water!). De rivier is nl. op verschillende plekken overstroomd en ook de Pines campground (backpackers gedeelte) is voor een gedeelte afgezet. Toen we eindelijk bij de auto waren, was het al tegen 17.30 dus zijn we naar Curry Village gereden. Ingecheckt en naar onze tent gegaan. Al het etenswaren en de toiletspullen moesten uit de auto en in de bearlockers. Daarna even gaan eten in Curry Village. Hier was het superdruk, maar de 3e finalegame stond aan, dus hebben we ons tussen alle andere mensen gewurmd en the game gekeken (Lakers hebben gewonnen en staan nu voor met 2-1). Daarna lekker ons bedje in, want morgen staat een flinke wandeling op het programma.

Kijk nog even terug naar dag 3, daar heb ik een foto van de auto bij geplaatst!

Foto's

We hebben een aantal foto's online gezet. Klik in het menu om ze te bekijken.

Dag 3: Andere auto en shoppen

In SF 62F, in Gilroy 80F (27 graden)
Aantal miles: moet ik nog even opzoeken!

Vanochtend waren we weer rond 5 uur wakker, maar zijn nog blijven liggen tot een uur of 7. Daarna douchen en inpakken. We zijn helaas vergeten foto's te maken van het appartement van John. Daarna op weg, we wilden nog een aantal dingen zien in SF. Als eerste zijn we naar Lombard Street gereden. Dat is een schuine eenrichtingsweg met allemaal haarspeldbochten.

Het was vandaag zonnig, dus daarna zijn we naar Baker Beach gereden waar je een mooi uitzicht hebt op de Golden Gate. Inmiddels hadden we een grote ster in onze voorruit ontdekt. Nu we toch nog in SF waren, vonden we het wel slim om nog even langs Alamo te rijden. Eerst de dichtsbijzijnde en die stuurden ons door naar Alamo op het vliegveld, want zulke grote auto's hadden ze niet. We zagen het toch niet zitten om de rondreis met deze auto te gaan maken, want we zullen ook een aantal keer over onverharde wegen rijden en dan wil je niet dan een ster groter wordt en er een barst in je ruit ontstaat. Dus op naar het vliegveld. Ze deden niet moeilijk en de auto kon worden omgeruild. We hebben nu een Ford Explorer 4x4, ook leuk!

Het was inmiddels al na 13 uur, dus hebben we ervoor gekozen om niet de route via de kust te rijden, maar gewoon de snelweg naar Gilroy te nemen. Na een dik uur waren we in Gilroy en zijn we eerst naar de Walmart gereden voor een koelbox, slaapzakken, campingstoeltjes, een verrekijker, zaklamp en nog veel meer. Wat een winkel, je zou er bijna in verdwalen! Daarna zijn we doorgereden naar ons hotel voor vannacht, Super8. De dame achter de balie vertelde dat de outlet (die tegenover het hotel lag) maar tot 18 uur open zouden zijn (het was inmiddels 16.30). Dus even de kamer bekeken en eerst shoppen! Bij onze eerste winkel even gevraagd, maar ze waren gewoon tot 21 uur open... ook lekker hebben we ons voor niets gehaast. We zijn wel geslaagd, we hebben wat korte broeken, petjes (anders gaat het hier niet goed komen met die zon op ons bolletje!) en t-shirts gekocht. Vanavond gegeten bij Denny's, aan die refills kunnen we toch niet wennen. Je glas is nog niet leeg of er staat al weer een nieuwe. En dat eerste glas is al een halve liter (je bent al blij als je die op krijgt). Morgen gaan we naar Yosemite.

Dag 2: Afzien in SF!

In SF met mist: 18 graden, In Sausalito met zon: 24 graden

We zijn vanochtend vroeg wakker. We hebben doorgeslapen tot 3 uur en hebben het 4 uur en 5 uur zien worden. Om half 6 geven we het op en gaan een beetje rommelen. Nou, we hebben een zware eerste dag achter de rug! We hadden het leuke idee om een fiets te huren en de Golden Gate te gaan biken. Leuke idee, maar er zijn hier nogal wat steile hellingen. Al bij het eerste hellinkje had ik het gevoel een hele oude vrouw te zijn! Hijgend en puffend kwam ik boven en Julian maar kletsen ondertussen en zie je dit, zie je dat. Uhm, nee ik zie helemaal niks, ik ben aan t afzien! Het was vanochtend nog wel erg mistig, dus wilden we eigenlijk eerst naar Golden Gate Park fietsen en dan pas ’s middags over de Golden Gate rijden (je zag de brug namelijk helemaal niet). Veel bordjes staan er niet, dus uiteindelijk kwamen we gewoon op het pad terecht dat over de GG gaat. Toch die maar genomen ondanks de mist. Op de brug zelf zagen we dus bijna niets.

Aan de andere kant hebben we naar Sausalito gefietst, een klein dorpje dat lekker toeristisch is. Hier hebben we lekker geluncht en wat gedronken. De eerste fout van de vakantie gemaakt, want ik vroeg om Ice Tea, maar dan krijg je dus koude thee met ijsklontjes (iced tea), brrr bah. Volgende keer dus gewoon om Liptonice vragen. We hebben in Sausalito nog lekker aan het water gezeten, want hier scheen het zonnetje wel. En als t zonnetje schijnt is het ook direct warm.

Om 13.15 hebben we de ferry terug naar SF genomen. Heel even gespiekt bij Pier 39 (zeeleeuwen) en toen het leuke plan om ‘even’ naar Golden Gate Park te fietsen. Veel bergje op (soms wel meer dan 30%) en daar wordt je niet vrolijk van, tenminste ik niet, haha. Gelukkig hadden we een Tomtom op Julians telefoon dus die heeft ons er uiteindelijk wel gebracht, maar volgens mij stond ie op het standje: zoek de stijlste helling. Echt afgezien hebben we en sommige stukken moesten we gewoon lopen omdat fietsend niet ging. In GG-park zijn we naar het California Academy of Science (soort museum) geweest. Helaas waren we daar pas om 15.30 en om 17.00 ging het al dicht, dus we hebben de turbostand er op gezet! Eerst zijn we naar het rainforest geweest. Dat is best grappig. Je loopt door een soort ronde koepel omhoog en dat moet dan het regenwoud voorstellen. Onderop zijn de mangroven en je komt steeds hoger in het regenwoud. Onderop zwemmen vissen en hoe hoger je komt, zie je ook vlinders en vogels die rondvliegen. Je loopt rondom de koepel omhoog en onderweg staan allerlei aquariums met beestjes uit het regenwoud. Uiteindelijk ga je met de lift naar beneden en kom je onderin in het aquarium terecht. Daarna hebben we nog een film gekeken over het planetarium (hoe ontstaan sterren) met de stem van Whoopi Goldberg. Erg mooi scherm, weer in een koepel gebouwd, dus je ligt zo ongeveer in je stoel en kijkt naar het plafond waar de film draait, mooi! Vervolgens aan de terugweg begonnen. Omdat we de heen weg voornamelijk omhoog hebben gefietst konden we nu grote stukken naar beneden fietsen of eigenlijk remmen. We kwamen nu op heuvels die wel 40% (echt niet overdreven) schuin liepen. Het was gewoon bijna eng om daar naar beneden te rijden, je had iedere keer het gevoel om als je te hard remde over de kop te gaan. De GG was inmiddels zichtbaar geworden (dus nog ff snel een foto gemaakt, helaas wel tegen het zonnetje in).

Uiteindelijk hebben we het fietsverhuurbedrijf weer gevonden. Hier werden we als helden onthaald met een lui applaus, dat hadden we ook wel verdiend! Nu moesten we alleen nog ongeveer 20 minuten teruglopen naar ons huis. Na 2 minuten kwam Julian met het lumineuze idee om gewoon een taxi aan te houden en dat is gelukt, binnen 5 minuten stonden we voor de deur. Achteraf (!) gezien hebben we een leuke dag gehad, maar het was wel afzien. Morgen zullen de kuiten en de bovenbenen wel stram aanvoelen. Gelukkig hoeven we niet al te veel te wandelen. Hopelijk krijg ik Julian over 2 dagen nog een keer op de fiets in Yosemite… 's avonds hebben we in een pizzeria net om de hoek gegegeten. We hebben hier aan de bar gegeten, zodat we de 2e finale wedstrijd tussen de Lakers en de Pistons konden bekijken. We hadden een erg hete salami pizza en mozarella met tomaat. Het is nu 20.45 en we moeten al vechten tegen de slaap. We gaan toch echt niet slapen anders komen we niet in het goede ritme.
Aantal miles: 0 (met de auto dan, op de fiets toch wel een km of 25).